20 mei: Veel leuke dingen een paar minder leuke dingen en alles daartussen in

你好!De belangrijkste vraag is toch wel of ik mijn ouders gevonden heb? Het antwoord is helaas nee. Wat betreft de zoektocht ben ik nog niet veel verder. Het wachten is nog steeds op de toestemming van het politiebureau om DNA af te geven. De op één na belangrijkste vraag is dan hoe het met mijn Chinees gaat? Wat betreft Chinees leren, ik ga natuurlijk vooruit, maar lang niet zo snel als gewenst, helaas. Waar dat aan ligt? Een prioriteitskwestie en aan de moeilijkheidsgraad van deze taal die toch wel heel hoog is.

Continue Reading

30 maart: mijn adoptie-ervaringen en wel of niet zoeken

‘Of ik mijn ‘echte’ ouders ook ken?’ , ‘of ik dan in ieder geval op zoek wil gaan?’, ‘Of dit mijn ‘echte’ zusje is?’,  dit zijn zonder twijfel de vragen die het meest aan mij gesteld worden. Nadat ik dan mijn antwoorden, die inmiddels al voorgeprogrammeerd zijn, heb gegeven komen de vervolgopmerkingen. Bijvoorbeeld dat ik wel ‘heel veel geluk heb gehad dat ik in Nederland kon opgroeien’. Ik zeg dan vaak dat dat klopt, dat ik anders op straat mandarijnen verkoopster was of dat ik waarschijnlijk 12 uur per dag in een mobieltjesfabriek zou werken. Daarnaast zijn er mensen die bewondering uitspreken over mijn ouders, omdat zij dat nooit zouden kunnen ‘houden van een kind dat niet van henzelf is’. Mijn moeder heeft daarover een keer gezegd ”ik houd toch ook van papa en wij zijn ook niks van elkaar”. Dat vond ik een goede redenatie, die ik dan ook begon te gebruiken als reactie wanneer deze vraag weer eens kwam. Nu hier in China merk ik dat men vaak veel bewondering heeft voor mijn vader en moeder. Daarnaast merken ze dan op dat ik erg veel geluk heb gehad. En ergens weet ik dat dat natuurlijk waar is maar soms is het idee hier dankbaar voor te moeten zijn wel een beetje lastig. Ik weet ook dat mijn ouders het niet zo zien. Kinderen adopteren was voor hen geen uiting van liefdadigheid maar omdat het biologisch niet lukte om zelf kinderen te krijgen. Na veel moeilijke jaren was adoptie het laatste alternatief. Een keuze die ze, als ze wisten hoe geweldig het is om kinderen te adopteren, al veel eerder hadden willen maken.

Continue Reading

22 februari: Chinees nieuwjaar, schrijven en sushe

Vuurwerk 

Gelukkig nieuwjaar, voor de tweede keer dit jaar! Vorige week 15 februari werd het Chinees nieuwjaar gevierd en daarmee zijn we beland in het jaar van de hond (mijn jaar, en dat van iedereen geboren in de jaren 1910 , 1922, 1934, 1946, 1958, 1970, 1982, 1994 en 2006). Mijn eerste Chinese jaarwisseling, bijzonder want in Nanping samen met mijn nanny, haar kleindochter die mijn beste Chinese vriendin is, haar ouders, en vrienden van de familie.

Continue Reading

20 januari: Visum geregeld, eind van het semester en aardbeien plukken

De eigenaar van het aardbeienveld weegt de geplukte aardbeien

Afgelopen week ben ik nog twee keer naar het entry-exit bureau geweest en gelukkig is deze kwestie nu eindelijk opgelost. Verder hadden we de eindtoetsen waarmee het semester officieel afgesloten is. Daarnaast gaat Shermaine maandag terug naar huis en hebben we nog een paar leuke dingen gedaan deze laatste dagen voor we allebei Xiamen verlaten. De twee weken hiervoor gingen niet zo goed maar deze week ging het beter. 

Continue Reading