23 juni: dragon festival, terugblik en afscheid

Met de hele familie en de familievrienden uit eten ter ere van het drakenfestival, 端午节.

 

Dit verslag heb ik geschreven op mijn telefoon dus waarschijnlijk nogal wat typfouten. Afgelopen zondag en maandag ben ik met papa naar Nanping geweest. Maandag werd het drakenfestival gevierd en dit is een officiële feestdag. Verder waren er eindtoetsen en moesten we afscheid nemen van veel vrienden.

Papa was zaterdag 16 juni naar Hongkong geweest voor zijn visum en toen konden we vanuit Fuzhou samen met de trein. Met Yangting gingen we eerst naar haar huis. Na 5 minuten gezeten te hebben kwam de nanny al binnen en zij overlegde in het Chinees met Yangting. Samen spreken ze een dialect dat ik absoluut niet kan verstaan. Het bleek dat de familie die ochtend een konijn gekocht had voor de lunch de volgende dag. Echter was dit konijn zojuist ontsnapt uit zijn kartonnen doos… Wij gingen snel naar buiten om hem te zoeken, tuzi ni zai nali? Niet gevonden, niet dat ik dat ook maar enigzins verwachtte. Toen belde de nanny dat ze hem al gevonden had, hij zou onder het bed zitten in de ruimte waar zijn doos ook stond. Met een stok probeerde ze hem onder het bed vandaan te jagen. Daarna moest de ‘xiao tuzi’ (het kleine konijn) terug in zijn doos, wel kreeg hij een bakje rijst, takjes en wat bonen. In de avond vond Yangting het heel zielig dat het konijn gedood zou worden en we bedachten manieren om dit te voorkomen maar een dergelijk oplossing bleek niet te vinden.

De volgende ochtend werd zijn leven dan ook vakkundig beëindigd door mijn nanny. Gewassen en in stukjes bracht ze hem naar boven om te koken. Ze vroeg of ik fotos wilde maken en wees één voor één op de poten, de kop met oren(!), en de rest. We zouden hem eten tijdens de lunch maar we zouden ook uit eten dus ik begreep het niet helemaal meer. Om 12 uur werd het duidelijk, met de familievrienden liepen we naar het restaurant waarbij Yangting’s vader een grote schaal met het versgekookte konijn meebracht:D

Terug naar zondagavond, we gingen uiteten met de directrice van het tehuis, haar man en haar zoon en wat andere mensen. Vanuit andere kamers kwamen vrienden van hen die op de foto wilden met papa…


‘the right one is chicken’ ‘ehh i think the right one is duck and the left is chicken?’
Daarna keken we Chinese tv in een Chinese pyjama

De maandagochtend ging Yangting hardlopen op de berg achter haar huis en ik ging wandelen. Ik was ontzettend moe van weinig slapen de dagen ervoor, veel indrukken en vroeg opstaan. De natuur is daar wel heel mooi en de lucht erg schoon. Ook is er een mooi buitenzwembad gelegen in het groen. Helaas altijd gesloten…

Veel mensen gaan wandelen op deze berg
Nanping

Maandagniddag gingen we weer naar huis. Nog even heel veel stress om mijn portemonnee die ik in Yangtings huis had laten liggen. Ik ben dit jaar heel veel spullen kwijtgeraakt, erg onhandig :(. Gelukkig zat hier alleen 3 euro contant geld in en geen pasjes. Daarnaast was een van de treinkaartjes van papa uit zichzelf gecanceld en was alles uitverkocht. Vanuit de trein kon ik uiteindelijk nog een kaartje bemachtigen voor hem maar fijn was dat niet.

Dinsdagochtend had ik de luistertoets, ik had nog snel wat teksten gelezen maar ik had eigenlijk vorige week besloten niet voor de toetsen te leren en sociale activiteit en mijn zoektocht te prioritiseren. In de middag was de grammaticatoets. Veel te moeilijk maar inmiddels heb ik de cijfers ervan het valt allemaal mee, weet ook niet hoe dat komt. Woensdag was de spreektoets, dat ging wel prima. Deze docent heeft me de afgelopen tijd ook veel met m’n zoektocht geholpen.

Donderdag was een dag van organiseren en daarbij geconfronteerd worden met onlogische procedures (waar ik inmiddels erg vertrouwd mee ben).

In de ochtend ging ik met Alberto weer naar het postkantoor om mijn derde en zijn 6e doos met spullen te versturen. Hiervoor wilde ik even snel met chiharu, mijn roommate,  naar China Mobile om het wifi contract op haar naam te zetten, dit kostte ons slecht 40 minuten. Toen we klaar waren was Alberto al begonnen mijn spullen te laten checken. Alle grote pakketten moeten op inhoud worden gecheckt. Letterlijk elke onderbroek en sok wordt bekeken. Ook boeken worden gecheckt. Het rode boekje van Mao mocht niet verstuurd worden. Toen ik binnenkwam was dit al bijna klaar en hoefde ik alleen te betalen. Dat scheelde in tijd, die we daarna wel nodig hadden.

Om je borgsom voor de kamer terug te krijgen moet je in het onderwijsgebouw een briefje halen dat je stopt met studeren. Vervolgens ga je met dit papier naar het kantoor voor huisvesting. Alberto was alleen het bewijs van betaling kwijt en moest daarom naar een kantoor ver weg op de campus. Hier zeiden ze dat we naar nog een andere plek moesten, toen we zeiden dat we daarheen gestuurd waren gingen zij voor ons bellen. We kregen een nummer waarmee we naar het eerste kantoor moesten. Op de weg gingen we langs het onderwijsgebouw om onze certificaten te halen. Tijdens het fietsen ging mijn ketting eraf, we konden het wel snel repareren. Ik was vergeten te zeggen dat ik eerder zou vertrekken dus mijn certificaat moest nog gemaakt worden, ik kon hem gelukkig om 17:00 ophalen. Bij het kantoor om de borg terug te krijgen moest alberto met zijn nummer in een stapel boekjes zijn papier zoeken, vervolgens dachten we dat we er waren, maar nee. Hij moest een print maken van het papier en dit inleveren inclusief kopie van het paspoort, dus snel naar de kantine om te printen. Ik had inmiddels uitgevonden dat ik m’n sleutelbos kwijt was… Snel mijmmiroommate roommate gebeld, die aan het zwemmen was, zodat ze onze kamer kon openen. Tijdens het wachten herinnerde ik me dat ik de sleutels in het heupvak van mijn rugzak had gestopt die middag. De rugzak die door alberto zorgvuldig in een doos was ingepakt om naar Shanghai te sturen. Ik haastte me naar het postkantoor want het was al na 16:00 uur en om 17:00 gingen alle kantoren dicht. Op het postkantoor stond mijn pakket nog en vond ik mijn sleutels. Terug naar het kantoor voor de borg. Ik kreeg stempels en een nieuw papier. Met dit papier moest ik naar een kantoor aan de overkant van de weg waar ik dacht het geld te krijgen. Ik kreeg alleen een nieuw papier met nieuwe stempels. Het was inmiddels 17:00 en ik was bang dat ik mn certificaat niet zou kunnen ophalen. Terug naar het eerste kantoor, eindelijk kreeg ik mijn borg, op wechat, het contantgeld was inmiddels op. Zo snel mogelijk naar het onderwijsgebouw gefietst voor mijn certificaat, ik was op tijd! Nog wonderbaarlijker was dat de vrouw achter de balie vriendelijk keek en zelfs om een grapje lachtte, dat hadden we het afgelopen jaar nog niet ervaren bij haar. Alberto en ik waren om 17:30 nogal uitgeput van deze dag 😁. We trakteerden onszelf op een meloensapje en een hotdog (ik niet!) en namen afscheid van de vrouwen in de koffieshop. Ze waren superaardig en wensten ons veel succes.

In de avond ging het inpakken verder en het afscheid nemen van iedereen. Het is jammer dat het jaar voorbij is, vooral de mensen die ik heb leren kennen hebben het tot een bijzonder jaar gemaakt. Het ging lang niet altijd makkelijk. Ook voel(de) ik me lang niet altijd goed hoewel mijn blogs en fotos dat misschien niet altijd goed weergeven. Ik ben heel blij dat ik zulke lieve mensen heb leren kennen, zulke goede vrienden gemaakt heb die me het hele jaar door gesteund hebben.  Ook de korte contacten met aardige vreemde mensen en alle Chinese vrienden die me geholpen hebben zal ik niet vergeten.  Er waren frustrerende situaties zoals mijn visaprobleem, uitverkochte treinkaartjes, verloren spullen en niet begrepen worden omdat mijn Chinees niet goed genoeg is. Daarnaast waren er twijfels over alles waaruit het leven bestaat.  En natuurlijk was er mijn zoektocht, die ik na jaren eindelijk ben gestart. Dit is ook nog niet voorbij. Ik ga door hoewel het nu fijn is dat ik het heel even achter me kan laten. Uiteindelijk zijn sommige vragen ook beantwoord. Zoals waar ga ik werken komend jaar? Ik ben in mei aangenomen bij de universiteit Groningen als toegevoegd docent en onderzoeksassistent. Ik heb veel zin om 1 augustus hiermee te beginnen. Ik kijk er nu wel naar uit om terug te gaan, om iedereen weer te zien. Ook is het afscheid niet definitief, ik kom snel terug, wat het makkelijker maakt. Ik hoop in de nabije toekomst in Azië te kunnen werken, misschien Singapore,  Azië met meer westerse invloeden dan China.

Dag Xiamen
Dag China

Nu ben ik in Bangkok met Alberto en Elena en schrijf dit verslag in ons hostel. Het is hier heet maar de tempels zijn prachtig. Hierna gaan we naar Laos en dan 12 juli ga ik naar Amsterdam. Ik wil iedereen heel erg bedanken voor het meelezen, of je nu wel of niet hebt gereageerd. Ik hoop dat ik naast mijn eigen ervaringen ook een completer beeld heb kunnen geven van het leven in China. Ik zal nog een korte Thailand Laos foto update geven als ik thuis ben 🙂




Misschien vind je dit ook interessant

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *