5 december: Pottenbakken, chilisaus maken en golfen

Straat met katten in Xiamen

Vandaag is het de verjaardag van Sinterklaas maar in China wordt dit helaas niet gevierd ;). Niet alleen in China is dit onbekend, niemand van mijn vrienden hier kent het Nederlandse sinterklaas verhaal maar iedereen vindt het wel heel grappig. Door het uitleggen van de traditie realiseerde ik mij ook dat het verhaal dat sint met zijn stoomboot ieder jaar naar Nederland reist om daar cadeautjes in schoenen te stoppen ook wel vreemd is… en daarom ook wel heel leuk. Nou ja, hier geen sinterklaas dus maar ik heb wel genoeg andere dingen gedaan. 

Vorige week ben ik met Shermaine naar een ziekenhuis in de stad geweest omdat ik een gezondheidscheck moest laten doen voor het verlengen van mijn visum (dit is niets bijzonders en moet iedereen doen die een X1 visum wil). Na 2 uur in de bus kwamen we bij de plaats waar het ziekenhuis zou moeten zijn. Aangezien we het niet konden vinden vroeg ik een vrouw de weg, zonder te kijken naar het adres zei ze dat ze het ook niet wist. De paar mannen die naast haar mahjong aan het spelen waren hadden echt geen tijd ‘mei kong’… Gelukkig vonden we al snel een heel aardige man die zelfs 100 meter met ons mee wilde lopen om ons te helpen. 🙂

Mahjong spelen

In het ziekenhuis was ik direct aan de beurt, het was inmiddels 11:20 en men zat al te wachten op de lunchpauze. ‘Wat eten we vandaag?’ ‘Er zijn beefnoodles!’ ‘ Ohh lekker beefnoodles!’ dit was de conversatie achter de balie terwijl ik mijn paspoort en andere papieren pakte. Ik kon meteen naar boven en moest langs verschillende kamers om de verschillende testen te laten doen.  Zodra ik klaar was stond er op de gang al iemand te roepen ‘lai lai lai’ wat ‘kom kom kom’ betekent. Alles ging razendsnel, het bloedprikken, hartslag en bloeddruk meten, röntgenfoto, echo, oogtest, urine afgeven, en nog een meting door een heel raar chinees apparaat was binnen 25 minuten klaar. De laatste test met het apparaat was heel vreemd. Ik moest gaan liggen en er werden ijzeren ringen om mijn polsen en enkels gedaan. Daarna was er dit apparaat met een soort elektroden die op de borst moesten en toen kon de dokter op haar computer iets aflezen. Ik weet nog steeds niet wat precies en was best wel bang toen ik daar lag. De urine mocht ik zelf inzamelen in een reageerbuisje en het toen over de gang brengen naar een speciale kast waar ik het in kon zetten. Voor de oogtest moest ik zelf een ijzeren bordje voor mijn oog houden om het af te dekken. Toen ik weer beneden kwam hadden de baliemedewerkers de jas al aan en konden we samen naar buiten. Ik de stad in en zij richting de kantine voor de langverwachte beefnoodles. Het gezondheidscertificaat zou ik in de middag kunnen ophalen. Echter toen wij aan het eind van de dag terugkwamen was het certificaat niet klaar, ‘mei you banfa’, ‘geen oplossing’. We moesten na het weekend terugkomen. De maandag erna ben ik weer gegaan. Helaas was het certificaat om 14:00 nog steeds niet klaar en moest ik om 16:30 weer terugkomen, ik had hier eigenlijk geen zin in maar ja mei you banfa… Om 16:10 was het nog steeds niet klaar, ik weet niet of ze überhaupt al begonnen waren. maar na nog bijna een uur wachten kon ik dan om 17:00 eindelijk het certificaat meenemen :D. Ik weet nu dat ik ”geen levensgevaarlijke ziekten bezit die een gevaar zouden kunnen vormen voor de publieke gezondheid”.

Straat met allemaal beelden en schilderingen van katten

Na deze gezondheidscheck ben ik met Shermaine naar een plaats geweest waar allerlei beelden van katten te zien zijn. Een soort ‘kattenwijk’. Hier kon je ook pottenbakken, wat op Shermaine haar bucket list stond dus dit moesten we doen. Eerst ging het best wel goed en leek het best op een soort kom/beker/vaas maar daarna ging er iets mis. Mijn kom was helemaal scheef en volgens de instructeur was het niet meer te redden, mei you banfa…

Pottenbakken kan van de bucket list afgestreept. Hier ging het nog goed met onze vaasjes.

Pottenbakken is echt heel leuk en ik kan het zeker aanraden! Je moet alleen wel op tijd stoppen en niet doorgaan zoals wij deden want dan gaat het op een gegeven moment mis :(. We voelden ons nogal gefaald.

Kattenkunst
Meer kattenkunst

Daarna zijn we naar Shapowei geweest, dit wordt het art district van Xiamen genoemd. Er zijn allemaal kleine winkeltjes, voornamelijk eten, in een oud gebouw, een soort concept stores zoals je die in Nederland hebt. Ook in de wijk zijn heel veel koffie/thee bars.

In koffiebars kun je vaak ook boeken en kaarten kopen
Nog een koffiebar
Eén van de vele restaurants in Shapowei

Net als in Nederland is de aankleding vaak met met oude racefietsen, veel planten, boeken en industriele materialen. Grappig om te zien dat dit soort plaatsen overal op de wereld nagenoeg hetzelfde zijn. In één van de bars hebben we ‘jidanzha’ gegeten, dit is een soort wafel, heel lekker.

Mijn jidanzha is net klaar
Ik ben blij met mijn jidanzha
Een hele grote fiets

In deze wijk is ook een club, Raven, deze club is in een winkelcentrum op de vijfde verdieping en staat op plaats 5 ofzo in een ranglijst van beste clubs van de wereld geloof ik… In ieder geval ben ik hier nu ook geweest.

In Xiamen is heel veel groen
Paraplu’s die je kunt huren door de QR-code te scannen met je mobiel
Een bakkerij!
Een boekwinkel

 Afgelopen week hebben we zelf chilisaus gemaakt in een plaatselijk restaurant. De eigenaar, Felix, is Duits en heeft ook in NL gewerkt en is nu met een Chinese vrouw getrouwd met wie hij hier een burger/pizza restaurant heeft. Met zijn hulp en in hun buitenkeuken hebben we de saus gemaakt. Ik had hiervoor 1.5 kilo pepers gekocht in de supermarkt, dit was alles wat er was. Aan de chilisaus zelf heb ik niet heel veel bijgedragen behalve het snijden van de pepers. 

Met Eva en Alexander uit IJsland, en Fritzi, James en Mark uit de Filipijnen
De steeltjes van 1.5 kilo pepers eraf breken
Pepers in de blender
De pepers worden verhit en gemixt met rijstazijn, peper en zout
Het resultaat maar voor mij zijn ze allemaal te scherp, ik houd helemaal niet van scherp eten:)

Afgelopen weekend heb ik vooral geleerd. Ook hebben we nog spontaan golf gespeeld. Op de campus is een golfbaan.Er zijn geen holes, het doel is de bal zo ver mogelijk weg te slaan.  Ik kan helemaal niet golfen helaas, net zoals ik geen biljart kan :(. Het lijkt misschien alsof ik hier helemaal niet studeer maar dat is niet waar hoor, het is alleen niet zo interessant om te beschrijven en er zijn ook geen leuke foto’s van :). Verder denk ik ook nog steeds veel na over altijd dezelfde onderwerpen maar ook dat is niet zo bijzonder. 

De eerste keer gegolfd, ik heb geen golftalent…
Na afloop moet je zelf de balletjes verzamelen. Gelukkig is hier een handig karretje voor!

En dan tot slot, ik heb besloten om nog een semester in Xiamen te blijven. Ik wil graag beter Chinees leren voor ik terugga en als ik eenmaal werk zal het vrijwel onmogelijk zijn nog eens een periode in China te studeren. Daarom moet ik mijn visum verlengen en daarom moest ik deze uitgebreide gezondheidscheck doen. Dit betekent dat ik in plaats van in maart eind juni terug zal komen :). 

Ontbijt met baozi (gestoomde broodjes met groentevulling) omdat ik al om 5:40 wakker was.

 

Misschien vind je dit ook interessant

2 reacties

  1. Hai lieve schat. Wat een bijzondere belevenissen weer. Je weet niet half hoe goed dit me doet. Ik geniet er van en maakt mijn dagen vrolijker. Net als de bezoekjes van mama. Zoveel lieve mensen om mij heen doet goed. Een dikke knuffel uit een grijs BEILEN. 😗😗😗

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *