6 januari: Bezoek uit Nederland, feestdagen en visumproblemen

Tweede kerstdag op het strand met mango

Welkom bij de eerste post van 2018! Ik hoop dat iedereen een fijne jaarwisseling heeft gehad.

Sinds mijn verslag over Shanghai heb ik niets meer gepost, dit kwam onder andere doordat er eerst niet veel interessants gebeurde, ik daarna bijna dagelijks met mijn visum bezig was en omdat Yannik eindelijk naar China kwam. Er is inmiddels veel gebeurd:). Ik zal een volgende blogpost aan mijn visumproblemen wijden maar het komt er op neer dat ik mijn visum nu niet kan veranderen in een residence permit. Dit omdat op mijn paspoort staat dat ik in Nanping geboren ben waardoor ik een verklaring nodig heb dat mijn toenmalige, al lang verlopen, residence permit die ik had in 1994/1995, echt niet meer geldig is. Echter ben ik niet in het systeem te vinden maar wel een Chinese vrouw met dezelfde naam, geboortedatum en plaats. Deze vrouw en ik hebben door administratieve fouten gemaakt door het tehuis en het plaatselijke politiebureau in 1994/1995 nu een soort dubbele identiteit. Een collega van mijn vader en heeft veel contacten in China en meerdere van deze vrienden proberen dit nu voor en met mij op te lossen maar het is een erg ingewikkelde zaak. Komende week meer details hierover.

24 december kwam Yannik aan in Xiamen. We sliepen de eerste nacht in een hotel op het eiland zodat we de volgende dag het centrum van Xiamen konden bekijken. Het hotel was vlakbij het busstation maar het kostte ons toch ruim 2 uur lopen om er te komen… Na 2 uur lopen wees een man die ik de weg vroeg ons er op dat het hotel de andere kant op was en dat we beter een bus konden nemen. Wij snapten er eerst niks van maar bij nader inzien bleek dat ik bij het invoeren van het adres in de navigatie app per ongeluk west in plaats van oost had ingevoerd. Oeps.

Kust van Xiamen

Onze kerstavond bestond uit afhaalchinees eten op onze hotelkamer en daarna heel vroeg naar bed want Yannik was door de jetlag ontzettend moe. De volgende ochtend zijn we samen naar de botanische tuin geweest. Op weg naar de bushalte kochten we een paar baozi als ontbijt. ’s Ochtends tot ongeveer 9:30 komen overal op straat kraampjes waar je baozi, sojamelk en andere broodjes kunt kopen. Veel Chinezen kopen hier onderweg hun ontbijt. De botanische tuin is heel groot, we konden maar een klein deel ervan bekijken. Er zijn allerlei tropische planten te zien en er is een berg die je kunt beklimmen. Vanaf deze berg heb je een uitzicht over de stad en kun je zien hoe groot de tuin is. Bijzonder om zoveel groen te hebben in een drukke stad en dat in december. Er is ook een deel met cactussen maar hier hadden we helaas geen tijd meer voor.

Eerste kerstdag in de Jungle

Uitzicht vanaf de berg in de botanische tuin

Om 13:00 moesten we in het hotel terug zijn waar we werden opgehaald door Mr. Lai die met mij mee zou gaan naar de immigratiedienst. Hij had ons de dag ervoor ook via wechat uitgenodigd voor een lunch dus wij hadden nog niet gegeten. Toen hij aankwam vroeg hij of wij al gegeten hadden, nee wij nog niet, maar hij al wel :D. Toch nam hij ons mee naar een luxe restaurant met Kantonese gerechten. Mr. Lai bestelde allerlei gerechten. Bij ieder gerecht dat gebracht werd riep hij trots dat er geen vlees in zat 🙂 (wij hadden van tevoren gezegd dat we liever geen vlees wilden). Aangezien hij zelf al gegeten had zat hij toe te kijken hoe wij aten, dat was wel een beetje ongemakkelijk maar het eten was erg lekker. Ook hebben we redelijk kunnen praten in het Chinees. Bij de immigratiedienst hadden we helaas geen succes en werd duidelijk dat ik echt zelf naar Nanping moest om persoonlijk papieren op te halen.

Kerstdiner in ‘Grieks’ restaurant, geen enkel Grieks gerecht maar wel lekkere pizza

’s Avonds hebben we met mijn vrienden gegeten in een restaurant in Dongmen, als soort van kerstdiner. Er was geen kerstsfeer deze dagen. Ik vind dat eigenlijk niet erg. Met kerst en oudjaar voel ik me vaak een beetje melancholisch en daarom was het ergens ook wel fijn dat het gewoon als normale zomerse dagen voelde. Het was 20 graden met kerst.

Samen gekookt en gegeten

Op Tweede kerstdag ben ik ’s ochtends naar school geweest en ’s middags zijn we naar Siming campus en het strand gegaan. Kerst op het strand met verse mango :). ’s Avonds hadden we in ons huis met vrienden gekookt en gegeten. Spaghetti met kaas en tomatensaus. Een beetje scherp want het paprikapoeder dat ik had gebruikt bleek chilipoeder te zijn… Gelukkig kon ik door maizena en meel toe te voegen het wat milder maken. Daarna groene thee met stroopwafels. Iedereen vond de stroopwafels die Yannik uit Nederland meegenomen had heel lekker. Wij gingen ’s avonds weer terug naar Dongmen waar ik een kamer had gehuurd via een vriendin. Deze kamer was prima, wel heel leeg, alleen een bed en bureau, maar in ieder geval schoon want nog nooit verhuurd geweest. Dit deel van Xiamen heet Xiang’an en is nog echt een dorp. Al wordt er hard gewerkt. De hele week was de weg opgebroken en werd er dagelijks met een luchtdrukhamer de betonnen weg stukgeslagen om nieuwe kabels aan te leggen.

Op de akkers wordt nog met buffels gewerkt. Er lopen ook zwarte kippen rond. De eerst keer dat ik die zag ben ik verschrikkelijk geschrokken ;p, op de een of andere manier heb ik een fobie voor kippen, vooral zwarte. Maar hier is veel exposure haha dus het is al wel afgenomen.
Links was onze kamer
Akkers in Xiang’an, één van de gebouwen achter deze akker was waar we onze kamer hadden

De woensdag en donderdag ben ik naar alle lessen geweest en het weekend zouden we in Xiamen doorbrengen. Op donderdagavond was ik met Shermaine de vrijdag aan het plannen toen een vriendin, Marsela, vroeg of we mee wilden naar Huangshan. Dit zou wel een heel spontane wijziging in het plan zijn maar het idee was ook wel leuk. Na een paar uur twijfelen besloten we uiteindelijk dat we het zouden doen. Ik was heel erg zenuwachtig voor en na deze beslissing, ook omdat ik eigenlijk al erg moe was van de visum problemen. Ook al reis ik veel rond, ik ben van tevoren vaak bang dat er bepaalde dingen misgaan, vooral sociale dingen. Omdat ik dit van mezelf weet ga ik toch vrijwel altijd weg. Vrijdag om 7:30 gingen we met de bus naar het station en van daar met de hogesnelheidstrein in 4,5 uur naar Huangshan city. Hier zijn we eerst naar een night market geweest op aanraden van Trip advisor. Daar hebben we souvenirs gekocht en gegeten. Een specialiteit van deze streek is ‘mao doufu’, ik vroeg me de hele avond af waarom het ‘mao’ heet. Dit werd de volgende dag duidelijk.

De gele bloemen zijn chrysanten waar je thee van kan zetten
Reuzenpenseel in een winkel met kalligrafiebenodigdheden
Allerlei soorten pepers

 

Het hostel was zeer goed beoordeeld op booking maar in werkelijkheid viel dat nogal tegen… één blauw licht, rest van de lampjes kapot en schimmelige glazen etc. :D.  De eigenaar was wel behulpzaam en we besloten de volgende dag een auto te huren met chauffeur (de eigenaar) omdat het openbaar vervoer hier niet zo goed was. Dit kost dan wel wat geld maar het is echt heel handig. De chauffeur bracht ons naar onze bestemming en ging tussendoor naar huis. We konden hem op Wechat schrijven en dan kwam hij ons weer ophalen en konden we op weg naar de volgende bestemming slapen haha. Vergeleken met Nederlandse prijzen is dit ook nog niet duur, 15 euro p.p. om naar 4 plekken te gaan gedurende een hele dag.

De eerste plek was een rivier waar ook scenes uit de Chinese film ‘Crouchin tiger, hidden dragon’ zijn opgenomen. Dit is een kungfu film die ik met Yannik al gezien had daarom was het grappig om op deze plek rond te lopen. Doordat het zo koud en mistig was hing er een mysterieuze sfeer.

 

Kungfuuu

De volgende plaats was een dorp genaamd Hong cun. Dit dorp is Unesco werelderfgoed en daar moest dan ook voor betaald worden. Nouja, hopelijk wordt het daarmee goed onderhouden de komende jaren. Het regende de hele middag en we kregen van onze chauffeur gele poncho’s mee. Deze hebben we de hele middag aangehouden met als resultaat heel veel grappige foto’s.

Hongcun is een dorp gebouwd volgens de principes van Feng Shui. Een Chinese filosofie. Ook is het dorp zo gebouwd dat wanneer er een brand uit zou breken het niet ver zou komen door irrigatiekanalen
Er hingen veel gedroogde kippen in dit dorp…

Xiao huangren (letterlijk betekent dit kleine gele mensen, ook worden de minions zo genoemd in China). Wij voelden ons ook even minions (van de film Verschrikkelijke Ikke)
Dit is dus mao toufu. Mao betekent haar of vacht… Na dit gezien te hebben wilde niemand meer mao toufu eten. Brrr.

De laatste dag in Huangshan gingen we eindelijk doen waar voor gekomen waren: het beklimmen van Huangshan, de yellow mountain. Eigenlijk is dit niet één berg maar een gebied met zo’n 74 toppen. Met een kabelbaan gingen we omhoog en boven in de bergen zijn paden en trappen aangelegd. Het was verschrikkelijk druk. Echt heel druk. Maar toch nog steeds heel mooi.

Waar we voor waren gekomen: Huangshan! Yellow mountain. Dit is een prachtig berggebied in Anhui province
De laatste dag van 2017 op een berg :), perfect voor mij haha

Met een kabelbaan (gelukkig van Oostenrijkse makelei) kon je vanuit het dal in 10 minuten omhoog
Pauze met instantnoodles. We hadden heet water gekocht voor de noodles. Veel chinezen hadden instantrijst mee. Hier zit een pakje bij wat door een chemische reactie heet wordt en je rijstgerecht opwarmt, zo slim!
Zoooveel toeristen, in China ben je nooit alleen.
Sneeeuw! Dat voelde erg winters. Het was ook ijskoud deze dagen in Huangshan, onder nul.
Gemaakt terwijl we een uur stonden te wachten in de rij om naar de kabelbaan te gaan.

Eenmaal weer in de stad hebben we zo snel mogelijk wat gegeten en zijn we terug naar het hostel gegaan. Iedereen was koud en moe. ’s avonds zouden we met de eigenaar en de enige andere gast in het hostel naar en bar om oudjaar te vieren. De bar was helaas gesloten. Toen zijn we naar barbecuerestaurant geweest om 23:00 waar we nog iets gegeten hebben. Het was nog steeds vreselijk koud, in China is nergens verwarming in restaurants, op school of in de dorms. Daarom zit iedereen met de hele dag met zijn jas aan. We hebben gewacht op nieuwjaar en zijn na het maken van een laatste groepsfoto zo snel mogelijk weer terug naar het hostel gelopen. Om 00:15 had ik mijn tanden al gepoetst en lagen we in bed. De volgende ochtend moesten we ook al om 6:00 eruit om op tijd op het station te zijn om met de trein terug naar Xiamen te gaan. Al met al was het een bijzondere en leuke jaarwisseling 😀 (maar wel koud).

Aubergine met knoflook van de barbecue
Gelukkig nieuwjaar!

Maandagavond kwamen we terug in Xiamen en dinsdag moesten we alweer vroeg eruit om naar Nanping te reizen. Deze reis zal ik in mijn volgende bericht beschrijven. Yannik is sinds gisteren weer naar Shanghai van waar hij morgen terug naar Amsterdam vliegt. Het is geen leuk idee dat het nog 6 maand duurt tot ons weerzien. Maar zoals Dr. Seuss zegt ‘Don’t be sad that it is over, smile because it happened’ en dat is waar, maar toch.

Iedereen die meeleest heel erg bedankt en ik wens jullie een heel fijn nieuwjaar met veel leuke en gezellige momenten :).

 

 

Misschien vind je dit ook interessant

9 reacties

  1. Een wijze man, die dr Seuss….
    Wat fijn dat jullie zulke mooie weken hadden samen.
    Weer een prachtig verslag, bedankt! Mooie foto’s, zo beleven we het een beetje mee.
    Veel succes met het visum, wat vervelend en tijdrovend.
    En, heel gelukkig 2018!!

  2. Vervelend, die visumproblemen! Ik hoop dat het allemaal goed komt. En dat lijkt me inderdaad een speciale manier om oud en nieuw te vieren 🙂 Jammer dat Yannik weer weg is, maar zo te zien hebben jullie het leuk gehad; de foto’s zijn mooi!

  3. 新年快乐🎆🎉!,Wat een bijzondere manier om oud en nieuw te vieren, leuk en inspirerend om te lezen. Ik had niet gedacht dat het daar zo koud zou worden, je zit niet erg noordelijk toch?
    Succes met de visa hopelijk is het al goed gekomen of anders snel. Echt een leuk idee dat je nog langer blijft om nog beter Chinees te leren. Veel succes en plezier met alles em een gelukkig nieuw jaar gewenst. Groetjes, Esme

    1. 谢谢!Bedankt voor je reactie!
      Huangshan is wel een stuk noordelijker dan Xiamen maar ook in Xiamen was het afgelopen week erg koud, rond de 10 graden. Maar het is weer is hier gek, de ene week 20 graden en de week erop 10 graden. Door de wind voelt de 10 graden ook nog kouder. In het noorden van China is verwarming maar hier in het zuiden hebben ze dat niet omdat het maar een relatief korte periode is dat het zo koud is. Ik ben nog met het visum bezig maar heel erg bedankt!!! Jij ook veel succes met alles dit jaar 🙂 Groetjes terug!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.