8 juni: Filipijnen deel 2, de laatste weken in Xiamen

Maandagavond zijn we teruggekomen van een week in de Filipijnen. Met Amina en Rute ben ik naar Manila gevlogen waar Shermaine woont. Samen zijn we 5 dagen naar het eiland Palawan geweest. Het was fijn om Shermaine weer te zien en samen te reizen. Uiteraard hebben we veel foto’s gemaakt. Verder ben ik nog maar 2 weken in Xiamen en dan is het semester voorbij.

Shermaine woont in Chinatown in Manila. Hier wonen de Chinezen die vanuit China naar de Filipijnen zijn geëmigreerd. Deze komen voornamelijk uit Fujian Province. Er zijn destijds zeer veel Chinezen verhuisd naar de Filipijnen op zoek naar een beter leven. Op zaterdag zijn we naar Intramuros geweest. Dit is het stadsdeel dat vroeger ommuurd was tijdens de kolonisatie. De Chinezen mochten hier niet naar binnen en daarom is Chinatown hier niet ver vandaan. Je ziet hier veel Europese invloeden terug. In de bouwstijl, de Jeeps die onderdeel zijn van het openbaar vervoer en in de benaming van de straten.

Katholieke kerk in Intramuros waar bruiloften gehouden worden
Straten in Intramuros
Een café
Roze huizen en héél veel kabels

Shermaine en Rute met avocado en mangoijsjes
Jeeps, deze worden gebruikt als openbaar vervoer
Zonsondergang in Manila vanaf het Bayleaf hotel

Op de zondag stond een hike gepland, een wandeling naar het krater meer van de vulkaan Pinatubo. We hadden een georganiseerde tour geboekt met vervoer en gids. Om 02:00 ’s nachts verzamelden we bij de McDonalds in Manila. Met een busje reden we in 4 uur naar Mt. Pinatubo. om 7:00 begon onze rit met deze terreinwagen naar het startpunt van de hike.

Hiking op Mt. Pinatubo. Met deze 4×4 wheel drive moesten we ruim een uur rijden door lahar velden
Lahar velden van de Pinatubo vulkaan
Hoewel wij een auto hadden gebruikt de lokale bevolking wagens en ossen om van het dorp boven in de berg naar beneden te gaan. Omdat het zoveel geregend had de dag ervoor was er veel water. We moesten met de auto een andere auto lostrekken.
Op weg naar het kratermeer. De Pinatubo is een calderavulkaan. Dit betekent dat de vulkaan niet een typische vulkaan vorm heeft maar heel uitgestrekt is doordat de lava een relatief lage temperatuur heeft (eindelijk kon ik mijn aardrijkskundige kennis van de middelbare school eens in de praktijk brengen haha :D). De mensen wisten dan ook niet dat het een vulkaan was tot deze uitbarstte.
In deze hutten wonen nog steeds mensen, dit is op berg.

Na ruim 2 uur bereikten we ons einddoel: het kratermeer van Mt. Pinatubo. Ik was alvast vooruit gelopen en kwam 40 minuten eerder aan ;). Wandelen op een berg is voor mij echt een teken dat het zomer is. 
Groepsfoto 🙂 Na een pauze en heel veel foto’s begonnen we aan de terugweg. Deze was voor velen zeer zwaar. Na deze tocht wilde niemand (behalve ik) voorlopig meer een berg op haha.

Na ruim 6 uur in het busje kwamen we om 23:00 we weer aan in Manila. Na wat Koreaanse barbecue zijn we toen gaan slapen want de volgende ochtend was onze vlucht naar Palawan. Palawan is vooral bekend om de kalksteenrotsen en karstgebergten. Het is ook een erg toeristisch gebied. In El Nido, waar de meeste mensen verblijven is alles onder constructie. Wat dat betreft vind ik Siargao waar ik in januari was leuker met minder mensen. Onze accommodatie was bij Corong Corong beach (en werd verbouwd), 10 minuten met de tricycle vanaf El Nido. We hadden twee tours gepland. Een tour duurt de hele dag en je gaat langs meerdere eilanden en lagoons. 

Maandag deden we een tour langs o.a. de big lagoon
Op de boot door de big lagoon
Papaya beach
Papaya beach
Deze dag zijn we naar Maremegmeg beach geweest waar ik deze boomhut vond
Maremegmeg beach: in de ochtend was het blauw maar ’s middags het weer leek om te slaan en het werd mistig en grijs. Dit trok ook wel weer snel weg gelukkig
Er was wel een schommel!

Tijdens onze tweede tour was het weer niet zo goed. Veel regen terwijl we op de boot zaten. We gingen langs Secret beach. Hier konden we snorkelen en een grote zeeschildpad zien. Hij at zeegras en kwam elke 15 seconden even omhoog om adem te halen, heel schattig :). 

Regen en grijs 

Na deze tour gingen we naar Puerto Princesa om van hieruit naar de underground cave te gaan. Dit is een grot waar je met een bootje doorheen kunt varen.

Op weg naar de grotten
Ineens bleek dat we pas ’s middags naar de grotten konden en in de ochtend werd er verwacht dat je een andere activiteit zou doen. Toen zijn we op een bootje door het mangrove bos gevaren. Dit was wel leuk maar ook heel kort en nogal duur.
Mangroves. Naast mangroves waren hier muggen, heel veel muggen…
Wachten op de chauffeur die niet terugkwam…Uiteindelijk wel na 40 minuten

 

 

 

 

’s middags dan eindelijk naar de grot. Om bij de grot te komen moet je eerst met een motorboot. In de grot vertelde een gids verhalen over de rotsformaties. De grot is mooi om te zien maar het is ook weer niet heel bijzonder. 

Na de grot gingen we terug naar Puerto Princesa en aten ons diner bij Jollibee. Jollibee is een fastfoodketen die bijna elke 100 meter te vinden is. De Filipijnen houden enorm van fastfood. 

Een carenderia, plaats waar je lokaal eten kan kopen. Overal in de Filipijnen zijn veel verwijzingen naar God. Het land is erg katholiek (niet op Mindanao waar veel moslims wonen).

Zaterdag kwamen we weer terug op onze thuisbasis, Manila. De rest van de dag hebben we in een winkelcentrum doorgebracht. Vooral het bezoek aan de supermarkt was leuk, zoveel andere producten. Helaas had ik maar 7 kg bagage en kon ik niet veel kopen. 

Uitzicht vanaf Shermaine’s balkon
Uitzicht over Manila vanaf de 51e verdieping van het appartementencomplex waar Shermaine woont. Dit vond ik heel geweldig om te zien. Zo groots.
Diner met Shermaine haar ouders (vader wilde niet op de foto).
Chinatown ’s avonds. Hoewel je als toerist vooral voor de prachtige stranden en eilanden komt wordt je hier ook regelmatig geconfronteerd met de armoede in de Filipijnen. Er wonen heel veel mensen op straat, ook heel veel kinderen. Veel jonge kinderen bedelen of proberen je wat te verkopen. Het contrast tussen rijk en arm is zeer groot. Het is aan het afnemen maar het is veel duidelijker zichtbaar dan in China. Ook zijn er de ‘informal settlers’, dit zijn vooral mensen die vanaf het platteland naar de stad komen en dan geen werk en woning kunnen vinden. Zij bouwen hun ‘huis’ uit afvalmaterialen en zo ontstaan nieuwe wijken.
Chinatown

Een wisselkantoor

Local food. Vooral veel vlees.

Een katholieke kerk
Chinatown
Chinees eten in Chinatown

Dit was de Filipijnen deel 2. Er zal zeker een deel 3 komen in de toekomst, wanneer dat is nog niet bekend maar ik zal zeker nog teruggaan. 

Het is nu vrijdag 8 juni en ik ben thuis. Volgende week is er nog les en ga ik nog naar Nanping voor de DNA afgifte. Dit proces verloopt zeer stroef op het moment. Yangting doet er weer alles aan om mij te helpen maar het gaat niet zo makkelijk. Ondertussen dringt de tijd en dat maakt me licht gestresst. Ik had gehoopt op succes voor ik terugkeer maar die kans is klein. Er is te weinig tijd, aan de andere kant, langer hier blijven geeft ook geen garantie dat het dan wel lukt.

Wellicht komt papa nog even langs aangezien hij in de buurt is voor werk. 17/18 juni ga ik ook naar Nanping om samen met Yangting en familie het dragon festival te vieren en afscheid te nemen van hen.  19/20 juni zijn mijn 3 toetsen en op 22 juni om 9:25 vlieg ik met Alberto naar Bangkok. We gaan met z’n drieën door Thailand en Laos reizen. Ik heb overwogen om nog langer hier te blijven om te zoeken maar zoals gezegd weet je niet of het dan wel lukt. 

In mijn vorige post schreef ik dat het voelt alsof ik hier iets moet achterlaten. Ik keek er niet erg naar uit om terug te komen en dacht/denk veel na over de kwestie Azie vs. Nederland. Hoewel ik weet dat er helemaal geen keuze gemaakt hoeft te worden was dit moeilijk.  Ik wil niet de indruk wekken dat ik China fantastisch vind. Want dat is niet zo, dat zou te oppervlakkig zijn, maar ik voel me wel verbonden met het land. Ondanks de negatieve aspecten aan het leven hier in China en de grote cultuurverschillen met Europa, is mijn leven ooit hier begonnen. Inmiddels heb ik wel veel meer zin om weer terug te gaan naar Nederland. Waar mijn vrienden al sinds weken aan het aftellen zijn is dit bij meer in fasen gekomen. Met als laatste stap het boeken van een ticket waardoor ik nu ook een datum heb. Op 12 juli vlieg ik vanuit Vientiane (Laos), over Singapore, terug naar Amsterdam. Vrijdag 13 juli 07:15 zal ik dan, na precies 11 maanden, terug in Nederland zijn :). 

Misschien vind je dit ook interessant

4 reacties

  1. Hoi, wat weer een mooi en avontuurlijk verhaal. Ik heb er van genoten om een beetje mee te kunnen krijgen van je leven daar in het verre China. Ik wens je nog heel veel plezier daar en natuurlijk succes met de laatste toetsen! Ooit was ik ook in Laos, trouwens, erg mooi maar ook een arm land wat inderdaad meer opvalt daar dan in China voor zover ik het heb gezien. Als je nog een souvenir uit Laos voor iemand zoekt, ik kan de koffie aanbevelen. Zelfs al drink ik geen koffie, ik weet wel dat mijn man nog nooit zulke goede koffie had als daar vandaan. Wie weet kom je het tegen en kan je er iemand een plezier mee doen.

  2. Dank je Yanine voor je mooie reisverhalen en schitterende foto’s. Ook wij kijken uit naar je thuiskomst. Alvast een goede reis terug en tot spoedig ziens.
    Dikke knuf,
    Janny en Pieter

  3. Alweer bedankt voor je mooie verslag en de prachtige foto’s.
    Hans en ik op vakantie in Engeland. Ook mooi.
    Hartelijke groet van ons allebei.
    Reken maar dat er in Nederland een paar mensen zijn die dolblij zijn dat je weer gauw thuis zult zijn.
    Pas je wel op? Vrijdag de 13 de??

  4. Wat een geweldige belevenissen heb je al die tijd gedeeld op je blog. Ik heb het altijd met veel plezier gelezen. Leuk om zo een kijkje te krijgen in de avonturen die je allemaal hebt beleefd (letterlijk een kijkje door de foto’s). Ik ben ook één van die personen die heel erg uitkijkt naar je terugkomst naar Nederland. Geniet nog van de laatste dingen die je binnenkort nog gaat doen in Azië!
    Liefs, Esmee

Laat een reactie achter op Sytske Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.