25 november: Shuang 11, tulou en daoyou

Het resultaat van shuang 11

11 november is alweer even geleden maar in China is dit een belangrijke dag want overal, zowel in de winkels als online, is dan uitverkoop. Allerlei producten, van kleding tot voedsel, zijn dan met veel korting te koop waardoor iedereen massaal inslaat.  Het gevolg is overvolle postkantoren en overwerkte postbodes :).

’s Nachts werden ze afgedekt met plastic. Deze foto heb ik op onze campus gemaakt, voor het postkantoor. Ook het postkantoor zelf was overvol met pakketten die al genummerd zijn. Er zijn zo’n 5 plaatsen hier waar pakketten worden afgeleverd en je krijgt een email waarin staat waar je heen moet. Het is altijd onduidelijk waar je precies heen moet en waar welke plaats precies is met als gevolg dat ik naar 3 verschillende plaatsen moest voor ik mijn pakket met oploskoffie had gevonden.  De koffie was dan wel 50% afgeprijsd. De bezorging is hier supersnel en ook betrouwbaar, nog geen enkel pakket is kwijtgeraakt. Inmiddels bereid men zich in de webwinkels zoals taobao al voor op shuang 12 (12 december) maar volgens mij is dat niet zo’n groot ding als shuang 11. 

Postkantoor na shuang 11

Vorig weekend zijn we naar de Tulou houses geweest. Dit is Unesco werelderfgoed. In eerste instantie zou ik met een vriendin meegaan, toen wilden meer mensen mee en besloten we het zelf te organiseren en uiteindelijk gingen we met een groep van 18 mensen en was ik plotseling samen met twee vriendinnen reisgids… 

Heel erg voorin de bus

Hoewel het boeken van tickets voor iedereen verschrikkelijk was, was de reis heel erg leuk. Ik was nogal bang dat het lastig zou zijn met zo’n grote groep met het openbaar vervoer te reizen. Dat begon ook al toen wij als reisgidsen 5 minute te laat bij de bushalte kwamen en de meeste mensen die wel op tijd waren alvast met de bus richting het station waren vertrokken.  Op het station moest iedereen zijn ticket afhalen dus gingen wij met een stapel van 18 paspoorten naar het loket. Hier zou blijken of ik de paspoortnummers en namen van iedereen goed had in gevuld op internet. Iedereen kreeg gelukkig zijn treinkaartje. Eenmaal aangekomen in Nanjing moesten we een bus vinden naar Taxia Village. We werden door heel veel chauffeurs aangesproken die ons allemaal de goedkoopste taxi konden aanbieden. Echter was dat voor ons nog ver boven het budget. We kozen voor de lijnbus, een overvolle bus waarna we nog 2x moesten overstappen. Het eerste busje was veel te klein waardoor de meeste mensen moesten staan en wij met een paar op de grond moesten zitten. Ik zat ongeveer verder voorin de bus dan de chauffeur. De laatste bus was oké, ik zat op een houten kist ergens voorin. 

Schoolreisje

Na een half uur mocht ik even uit de bus om 18 toegangskaartjes te kopen bij een loket. De man wilde deze allemaal één voor één inknippen waarna een andere man ze wilde losscheuren van elkaar. Ik zei dat ik dat zelf wel even zou doen ín de bus zodat we alvast onze reis konden vervolgen. 

18 toegangskaartjes

Na 5 uur in de bus, trein, en nog drie bussen waren we in Taxia Village, een heel klein dorp in de bergen. We hebben overnacht in een klein guesthouse en de eigenaar was erg aardig.

Eindelijk aangekomen!

Na deze lunch zijn we naar tulouhuizen gegaan. We konden met nog een bus nog wat hoger de berg op voor een mooi uitzicht op de tulou huizen. Dit zijn ronde huizen gemaakt van aarde en ongeveer 4 verdiepingen hoog. Mensen wonen hier nog steeds. Er worden veel souvenirs verkocht maar er waren gelukkig heel weinig toeristen op de dag dat wij er waren. Dat is het voordeel als je hier woont, je kan alle toeristische plaatsen op vrijdagen bezoeken en de drukte zo vermijden.  De tulou huizen hebben een hele lange geschiedenis. 

De tulouhuizen
Informatiebord
Informatie over de gebouwen gemaakt van aarde
Groepsfoto in een tulouhuis
Binnenkant van een tulou huis
Binnenkant van een Tulouhuis
Zonsondergang

Ik in een tulouhuis

S’avonds moesten we ruim 6 km teruglopen naar ons dorp omdat de laatste bus al geweest was. We liepen ruim een uur in donker door de bergen terug, wel op een verharde weg hoor. Er waren wel hele mooie sterren en het was helemaal niet koud. De eigenaar van het guesthouse had gekookt en ging iedereen vroeg naar bed. De volgende ochtend heb nog wat door het dorp gelopen foto’s te maken en zijn we via dezelfde weg weer teruggereisd naar onze school. Omdat we veel te vroeg op het treinstation waren probeerden we onze treinkaartjes te ruilen voor een eerdere trein. Hoewel de vrouw aan het loket dit duidelijk niet leuk vond om te doen heeft ze het toch wel gedaan en konden we al met de eerstvolgende trein mee. 

Deze drie mensen wilden eigenlijk geen foto ‘we zijn maar drie oude mensen’, toch snel een foto gemaakt. Hier liggen ook kaki reepjes te drogen 
Taxia dorp
Veel souvenirs te koop in Taxia
De rivier die door het dorp stroomt
Een kleine pagode
Het dorp is echt in de bergen
woonhui
Huizen, achter dit huis was een vrouw net klaar met het slachten van een kip
Dit is een soort oude tempel
Overal in het dorp liepen kippen. 
Moestuinen
Het dorp, de volgende dat was het grijs en koud
Het regende zelfs

 

Vanaf de eerste verdieping
Dit zijn kaki’s, vruchten die groeien in bomen. Ze worden gepeld en dan gedroogd (lijkt een beetje op gedroogde abrikozen)

Het was een leuk reisje en het was ondanks al het regelen ook leuk om reisgids te zijn. Ergens lijkt me heel leuk om in de toekomst reizen in China te begeleiden, als ik beter Chinees kan haha. Niet als full-time baan maar voor in mijn vakanties. Ohja, wat betreft het weer, het is nu eindelijk kouder geworden. Waar het vorige week nog 27 was op sommige dagen, is het nu nog maar  zo’n 13-15 graden en het voelt ijskoud door de harde wind. Ik zal vanaf deze week mijn winterjas aantrekken en heb al de hele week mijn dikke sjaal om. Natuurlijk niks vergeleken met de Nederlandse temperaturen maar toch een hele omschakeling hier. 

Misschien vind je dit ook interessant

5 reacties

  1. Lieve Yanine, wat reis je naar veel leuke dingen met je vrienden en mede studenten. In zo”n kaki ben ik ooit bijna gestikt. Durf ze nooit meer te eten. Wat veel regen hé, kleed je goed aan en niet ziek worden. Dit is voor mij zo leuk, het lezen van jouw belevenissen. Hier heeft het ook veel geregend maar nu schijnt de zon. Gisteren was mama nog even gezellig bij mij op de thee. Ze quilt zo mooi maar is zelf niet gauw tevreden over haar werk. Nou ik vind het super. Veel liefs van Pieter en mij en een dikke knuffel. 💋💋💋❤❤❤

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *